සඳගිර

A word from my heart to mother language

ඇයි මෙහෙම….

අපේ රටේ ඉතිහාසය අධිරාජ්‍ය යුගයකට දිවයනවා… රාවන යුගයක් තියෙනවා කියල අනිත් රටවල කියද්දි…. අපේ රටේ තවම ඒ යුගය පිළිබඳ යම්යම් සාධක තියෙද්දිත්……. අපේ රටේ ඉතිහාසය හොරෙක්ගෙ මිනීමරුවෙක්ගෙ ඔඩොක්කුවට දාන්ඩ හදන්නෙ ඇයි?

උඩින් යන වාහනයක් තිබ්බා… ඒකෙන් ඒ රටට ගියා… එහෙන් ආපු එකෙක් වහලෙන් වහලට පැන පැන නගරයක් ගිනිතිබ්බා කියල කියද්දිත් එහෙන්ම ඊට අවුරුදු ගානකට පස්සෙ තාක්ෂණය ගෘහනිර්මාන ශිල්පය ආව කියල කියන්ඩ හදන්නෙ ඇයි……….?

විජය ලංකාවට එද්දිත් ඇඟලුම් කර්මාන්තයේ යෙදෙමින් හිටපු රටක ඉතිහාසය විජයගෙන් පටන්ගන්ඩ හදන්නෙ ඇයි……?

වෙන රටකින් එන ඕන පාහරයෙක්ට ලංකාව තමන්ගෙ යටතට ගන්ඩ පුලුවන් උනේ කොහොමද…….?

ලංකාවෙ සිංහලයන් බිහි වුනේ විජයගෙන්නං…. භාෂාව හින්දි නොවී සිංහල වී…. රට ඉන්දියාව නොවී ශ්‍රී ලංකාව උනේ ඇයි….?

ගාලු කොටුව රැක ගන්ඩ වලිකන පුරා විද්‍යාවට බට පොතු ලෙන රැකගන්ඩ උවමනාවක් නැත්තෙ ඇයි…. ?

නොදැක්ක අතීතයක් ලියල තියන මහාවංශයෙන් ඉතිහාසය උලුප්පල පෙන්නන මහාචාර වරු මහා භාරතය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙ ඇයි….?

මාර වැඩේ මට මාර ප්‍රස්න‍ තොගයක් හිතට එනවා…… ඒ ඇයි?

අහපුවට උත්තර තියෙනවනං Comment එකක් තියලයන්ඩ….

අසිපත ලියපු වටින කියන මාතෘකාවක් තියෙනවා… බලන්ඩ වටිනවා.. මෙතනින් අසිපතට – asipatha ගිහින් බලන්ඩ පුලුවන්.

සඳගිර

Nothing to do, nothing to say, nowhere to escape, Noware to hide, in this lonely world. I have no one to say my mind. but I should say…. may be some body could heard that. Some time, he may think about that……

June 10, 2008 Posted by tharindu | diary, සිතුවිලි | | 4 Comments